Bin Bela Bir Karanfil'i yorumlamaya başlamadan önce sevgili Mine Arıkan'ı saygıyla anmak isterim. Kendisi Kübra Nur'un en sevdiğim karakterlerinden biridir. Seni daha ne kadar sevebilirim bilmiyorum sevgili Mine.
Ece Nehar Erarslan, yüksek lisans yapmak için birden ve herkesten habersiz gittiği İzmir'den yine birden ve herkesten habersiz bir şekilde dönmüştür. Nehar araştırmaları için bir cep saatini incelemek için müzede incelemeler yaparken aslında o saatten iki tane olduğunun ve bunlardan birinin orijinal birinin ise replika olduğunun farkına varmıştır. Hırsızların orijinal saati çalmak ve yerine replika olan saati koymak istediklerini fark edince yerlerini değiştirip replikayı kendine almış orijinali de yerine koymuştur ancak peşine takılan adamlar onun orijinal saati çaldığını düşünüyordur. Böylelikle adamlar peşine takılır ve kendisinin de deyimiyle bela mıknatısı gibi belayı üzerine çekmiştir. İzmir'den İstanbul'a geldiğinde kimseyi dahil etmeyip olayı kendi başına halletmeye çalışır ancak işler tam da istediği gibi ilerlemez. Ve böylelikle planlarına Ateş, Azra ve Feza dahil olur.
Nehar Sultan'ım, bela mıknatısım benim. O kadar güzel bir enerjin var ki.
Ateş Arıkan, Nehar'ın kalbindeki yanardağı.
Güzel kalbinle, sessizliğin ve sakinliğinle ancak bu kadar gönlü sen fethedersin sevgili Ateş.
Kitap genel olarak Nehar'ın ağzından anlatılıyor ancak Ateş'in ağzından yazılmış olan bölümleri de çok beğendim. Kendisini kendi anlatımıyla tanıyışımız çok güzeldi.
Bin Bela Bir Karanfil'i çok sevdim. Nur'un hikâyelerini ve diğer kitaplarını da çok seven birisi olarak gözüm kapalı öneriyorum.
·
147 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.