Roma'yı yöneten beş imparatorun sonuncusu olarak bilinen Marcus Aurelius stoacı bir filozof olarak hem iyi bir yönetici hem de iyi bir düşünür olarak adını tarihe yazdırmıştır.
Aurelius 19 yıllık hükümdarlığının 17 yılını savaşlarda geçirmiştir. Böyle çetin bir mücadele içerisinde olması dahi onun dünyaya mutluluk ve fayda sağlama gayesini sarsmamıştır.
Stoa felsefesine göre insanin temel amacı mutluluktur. Aurelius da bu düşünceden yola çıkarak mutlu bir hayatın çok az şeye bağlı olduğunu ve ölümlü dünyada insana yaraşır şekilde yaşamaktan daha yüksek bir amacın olmayacağının altını cizmistir.
Kitap bir günde bitirebileceginiz fakat her satırın altını çizme ihtiyacını hissedebileceginiz küçük cep boy şeklinde.
Kitapta alıntı yapilacak o kadar çok cümle var ki fakat hepsini yazmam mümkün değil. Beni en çok etkileyen birkaç alıntıyı yapmak daha iyi olacaktır.
" Seni sonunda mutsuz eden eylemlerini değiştirmeye çalışman beyhude bir çabadır aslında. Öfkeli oluşundan gördüğün zararı bir daha deneyimlememek için öfkesiz olmaya çalışmak doğru değil. Daha sakin, daha anlayışlı olmak için eylemlerini frenleyerek ne kadar uzun bir yol alabilirsin ki? Önünde sonunda ortaya çıkmak için fırsat kollayan o eylem, zaten bir yerde kontrolünden çıkıp kendini gösterecektir yine."
" Geleceği düşünerek kaygıya kapılma. Eğer varman gerekiyorsa zaten varacaksın geleceğe... Üstelik şu ana hangi aklı layık gördüysen, o akılla yaklaşacaksın geleceğe..."
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.