Tiyatro eserlerini okumak benim için hep bir tık daha zor olmuştur. Diyalog , monolog, iç sesler derken ; eserde çok karakter varsa her şey birbirine girer ve bazen olaydan koyabilirim.
Ama bu eserde hiç böyle olmadı. Çünkü çok az karakter var ve olay / olay örgüsü çok temiz. Verilmek istenen mesaj çok net. Beni rahatsız eden sadece baş karakterin 8 yılda farketmediği bir şeyi bir cümle ile çözmesi oldu. Bence orada olay biraz daha detaylandirilabilirdi. Güzel bir eserdi. Toplumumuzun da dediği gibi herkesin kolunda bir altin bilezik olmadı. Kadın, erkek ayırt etmeden aslında ama bilhassa kadınlarımızın. Evlilik yüzüğünü esaret için değil de mutluluk icin takmak için önce koluna altın bileziğini takacak… olayın özü de bu işte. Okuyun derim ;)
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.