Kitaplarını okumaktan büyük haz aldığım yazardan biridir Sabahattin Ali.Kürk Mantolu Madonna ve Kuyucaklu Yusuf kitaplarıyla hayran olduğum ve devamında hemen hemen her kitabını okumaktan çok büyük keyif aldığım yazarın bu kitabıni bu kadar geç okuduğum için kendimi eleştirdim ve Sabahhatin Ali'nin bu kadar romanı arasında en beğendim üç romanı arasına girdi.
Nacizane düşüncem, Kürk Mantolu Madonna ve Kuyucaklu Yusuf kitaplarından daha da etkileyici olduğunu söyleyebilirim.
Hülasa, kitap Ömer ve Macide arasındaki aşk hikayesini anlatmakta.Macide'nin Balikersir'de başlayan hikayesi İstanbul'da devam etmektedir.Vapurda tesadüfen Ömer'in Macide'yi görmesiyle başlayan ilişki, Macide'nin yakini olan Emine hanımgilden ayrılma kararından sonra evden ayrılması ve Ömer'in aşkla tutulduğu Macide'nin elinden tutmasıyla devam etmekte.
Ömer'in ev geçindirmedeki sıkıntıları,arkadaşları ile olan ilişkileri ve bunlarla yaşanan olaylar Macide'nin Ömer ile ilgili düşüncelerini sorgulatmis, lakin her seferinde Macide içindeki ruh hali degisiklikleri nedeniyle ayrilamamisti.
İlerleyen zamanda Ömer arkadaşlarıyla alakalı bir konuda tevkif edilmiş,bu durumda Ömer de düşünme fırsatı bulmuş ve yakın arkadaşları olan Bedir'e, Macide'yle ayrılmaları gerektiğini iletmiş ve ona ister kardeş olarak,ister eş olarak Macide'yi sahip çıkmasını istemiş.
Kitabın sonlarında içimde bir hüzün kaplamasti.
Bir kaç cümle birşeyler yazayım derken bile kitabın etkisinden hala cikamadigimi anladim.
Keyifle okuyacağınız bir kitap,iyi okumalar.
Kitaptan bir kaç etkileyici cümleyi bırakmak istiyorum.
Dünyada en korkunç şey ümidini kaybetmektir.
İnsan dünyaya sadece yemek, içmek, koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olamazdı. Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı.
Birbirimize rastlamadan evvelki hayatımız sahiden birbirimizi aramaktan başka bir şey değilmiş.
Az insan bulunan sokaklarda gezmek istiyordu.
·
287 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.