Kitabı ilk okumaya başladığım anda güzel bir gençlik dizisi/filmi izliyormuş gibiydim ve bu çok hoşuma gitti. Konusundan kısaca bahsedecek olursam karakterimiz Sam bir gün Caroline adlı biriyle tanışır ve Caroline’ın ona gösterdiği bodrum katındaki ekip hayatını değiştirir. Gerçekten okurken tam olarak öyle bir yere ve insanlara ihtiyacım olduğunu fark ettim. Yaşadığın her türlü duyguyu şiir yoluyla dile getirip kimse tarafından yargılanmadığın bir yer cennet gibi duruyor. Hatta öyle ki bırak başkasının seni yargılamasını kendinin kendini yargılaması bile yasak bu toplulukta. O yüzden orada söylenen her söz her okunan şiir ve şarkı tamamen içten ve duygusaldı. Hepimiz çevremiz tarafından yargılanırız korkusuyla kendimi tam olarak gösteremeyip topluluk önünde konuşma fikrinden kaçınıyor ve bazen tam olarak kendimiz olamıyoruz. Kitapta da kendimizi sakındığımız ve bu yüzden kurduğumuz yüzeysel ilişkilerin masum dururken aslında bize ne kadar büyük bir zarar verdiğini anlatıyordu. Umarım hepimiz bizi yargılamadan dinleyen olduğumuz gibi kabullenen insanlara sahip olabiliriz.
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.