Bu kitaba Popular Science dergisinin Ocak ayı sayısında rastladım ve kitap içeriği hakkında yazılanlar bana bir süredir içsel dünyamda dönüp duran düşüncelerimi hatırlattı. Fütursuzca yazılmış bir kişisel gelişim kitabı olmasından korkup yazarını araştırdığımda, Bahar Eriş’in yüksek eğitimli bir kadın olduğunu ve üstün eğitim programlarında çalıştığını öğrendim. Heyecanla kitabı aldım ve okumaya başladım. Fakat okudukça kitapta kendimi bulacağımı sanarken, sayfalar ilerledikçe heyecanımı kaybettiğimi ve hayal kırıklığına uğradığımı farkettim. Bunun sebebini öncelikle en son okuduğum deneme tarzında yazılmış kitabın(İnsan Olmak-Engin Geçtan) çok ustaca yazılmış olmasına, daha sonra da pandemi süresince sürekli okuduğum klasiklerdeki edebi kusursuzluğu arıyor olmama bağladım. Sonra yazara haksızlık etmemeye karar verdim. Onu tabiki Dostoyevskiyle, Tolstoyla karşılaştırmamalıydım. Ayrıca yazım şekli gayet iyiydi fakat her denemenin sonunda gündemi bir anda çok farklı bir yere getiren soruları konunun bütünlüğünden kopmama sebep oluyordu. Ünlü yazarlardan yaptığı çoğu alıntı yazarın benim kendime sorduğum soruların aynısını kendisine sorduğunu gösterdi ve bu sebeple okumaya devam ettim. O da okuduğu kitaplarda kendini buluyordu fakat kendisini o yazarlar kadar iyi ifade edemiyordu. Yine de sayfalar ilerledikçe aradığımı bulamadığımı, yazarın iç huzur üzerine düşünen herkesin söylediklerinden farklı bir cümle kurmadığını gördüm. Yazar bir önceki kitaplarını didaktik gayelerle akademik bir dille yazmış fakat bundan önceki kitabını deneme tarzında yazmış ve diğer kitaplarından daha çok sevildiğini fark etmiş. Bu kitabını da instagram postlarının altına yazdığı paragrafları sadece instagram kitlesiyle sınırlı kalmasın diye ve diğer deneme tarzında yazılmış kitabı ilgi çekmiş diye yazmaya karar vermiş. Ne yazık ki bu kitap instagramdaki yazıların kopyalanıp yapıştırılmasından öteye gidememiş…
·
157 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.