İnsanların veya kendine insan diyenlerin bir gecelik hatta bir anlık "ahrazlığının" yüzünden ömür boyu ahraz olarak yaşayacak bir çocuğun/meleğin hikayesi... İsrafil masum, meleksi dünyasıyla o kadar fazlaydı ki bu kasabaya, her ne kadar kurgu olsa da insan etkileniyor. Çünkü insanların ne denli acımasız olduğunu canlı cansız tüm varlıklar biliyor. Her ne kadar İsrafil'in hikayesi olsa da ben en çok Adile'ye üzüldüm. Ne garip şeydir dünyada olduğun her günün, senden intikam almaya çalışması. İnsan hem duyup hem konuşan ahraz olmasın, insanların kalbi ahraz olmasın diyorum. Aslında zihnimde çok şey var kitap hakkında, ama kelimelere dökemiyorum. Sadece tavsiye ederim, güzeldi diyebiliyorum. İyi okumalar...
·
550 Gösterim
1 Yorum
KURGU OLABİLİR AMA BÖYLE YAŞAYANLAR VARDIR, HANGİMİZ KAGIT TOPLAYANLARA SEVGİ İLE BAKIYORUZ, ARABALARI İLE YANIMIZDAN GEÇERKEN ÜZERİMİZE SÜRÜNMESİN KOKUSU SİNMESİN DİYE UZAK GEÇMİYORMUYUZ :( KİM SE KİMSENİN HİKAYESİNİ BİLMEDEN YAŞIYOR İŞTE ..
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.