Fable ailesi ile gittiği geminin batması ve babasının da onu hırsızlarla dolu bir adada tek başına bırakması ile bir gecede hem annesiz hem babasız kalıyor. Hayatta kalmaya çalışırken verdiği mücadele sayesinde kurnaz, kendini korumasını bilen ve elinden her iş gelen bir kıza dönüşüyor. Babasının koluna bıraktığı mirası ile kendini hayatta kalmaya adıyor. Tek hedefi var o adadan kurtulup ait olduğu yere ulaşabilmek.
İlk olarak söyleyeceğim şey kitaba resmen ba~yıl~dım. Gerçekten keyifle okuduğum bir kitap oldu diyebilirim. Bazı yerlerde çok fazla sinirlendim hatta bu kadar da olmaz diye çığlık atmış bile olabilirim. Fable'nin yaşamış olduğu şeylere bir bir şahit olurken bütün karakterlere olan bakış açım bir anda değişti. Hepsine karşı büyük bir kin duymaya başladım kitabın sonlarına doğru bu biraz azalmış olsada kalbim fazlasıyla kırıktı. Sürekli uğursuzsun Fable, şunu yapamazsın bunu yapamazsın Fable, istenmiyorsun Fable bıla bıla bıla... Fable nereye gitse ona kendini fazlalıkmış gibi hissettirdiler kız hep kendini açıklama ve onaylatma çabası veriyordu ve bu da benim sinirlerimi zıplattı diyebilirim.
Bazı yerler vardı ki gözlerim dolu dolu okudum o kadar duyguluydu ki anlatamam. Hatta şu cümle o bahsettiğim yerlerden sadece biri ;
"Fable bir daha onu kullanarak benden para koparmaya kalkarsan bir zamanlar var olduğunu bile unuturum."
Nasıl ya nasıl. Bu yaşanmışlık gerçekten çok fazla geliyor. Senin için en iyisini yaptım benden uzakta olmak senin için en iyisiydi Fable. Kitabın sonlarına doğru küçücük bir umut için bekledim çünkü Fable'nin istediği bir şey vardı ona ulaşmaya çalışıyordu bütün mücadelesi onun içindi ama olaylar çok farklı yerlere gitmeye başladı. Tam neler oluyor derken öyle şeyler oldu ki şaştım kaldım. Kitabın sonlarına doğru hiç beklemediğim taraftan beni fazlasıyla heyecanlandıran yeni karakterler kitaba dahil oldu heyecanım daha da arttı diyebilirim.