Her gün sokakta, caddede, çarşıda, pazarda bir sürü insanın arasında koşturup dururuz hayatın hengâmesi içinde. Bazen farkederiz insanları, bazen de görmeden geçip gideriz yanlarından. Kimi simit satar, kimi kağıt toplar, kimi eskicidir, kimi hurdacı. Kimi annedir evinde çocuklarına bakan, kimi genç bir öğretmendir atanamadığı için kendini kahreden, kimi polis olmayı hayal eden bir gençtir. Sanki orada olmak zorundaymışlar gibi görmek isteriz aynı saatlerde geçtığimiz sokak ya da çarşı pazarda. Onlar hep orada olsunlar rutin hiç bozulmasın isteriz. Ama hiç düşünmeyiz onlar kimdir? Neden bu işleri yapmaktadırlar diye. Yoksulluklarından,, yoksunluklarından haberimiz bile olmaz çoğu zaman.
Günlük yaşamımızda etrafımızda hep var olan, bizim bazen görüp bazen görmek istemediğimiz, hatta bazen "pistir" diyerek insanlığımızı unuttuğumuz yoksul insanların hayatlarına dokunmuş İnci Yılmaz Şimşek Hocam.
İçinde birbirinden değerli altı hikaye barındıran, toplumsal kimliklerimizi gözden geçirmemiz gereken yerler olduğunu, insanca yardımlaşma, farkında olma gibi hasletlere sahip olunduğunda 'İnsan" olunabildiğini hatırlatmak istemiş.
Tüm hikayeler birbirinden güzel olmasına rağmen en çok Önder'in hikayesi beni benden aldı.
Annesini depremde kaybetmiş, on dört yaşında bir gencin kağıt toplayarak hasta ve yatalak babasına özenle bakması, onu iyileştirmek için, ruhen de kaldırabileceğinden fazla olan yüklerin altına girerek, babasını iyileştirmeyi hedef edinmesi, dürüstlüğü, adalet inancı, çalışma azmi gerçekten iyi ki okumuşum dedirtiyor. Kesinlikle tavsiye ederim.
Kendisini tanıma fırsatı bulduğum İnci Yılmaz Şimşek Hocamın kalemi daim okuru bol olsun.
··
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.