Meh durdu mukabil sana buldukça kemal Gördü ki özünde sence yok hüsn-ü cemâl Bu gayete yetti incelip gamdan kim Za’f beden ile bedr iken oldu hilâl *Fuzûlî “ Ay, büyüyüp dolunay olunca, kendini seninle karşılaştırmaya, seninle boy ölçüşmeye kalktı. Fakat gördü ki kendinde seninki gibi bir güzellik yok. Bu düşünceyle -kıskançlıkla- öyle kederlendi ki eriyip gitti ve ayın ondördü iken hilal haline geldi.”
Sayfa 165·Kitabı okudu
·
404 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
şüheda
Gönderi Sahibi
Nefis… okuduklarımın en en en en iyilerinden ilk beşte.