Ölüm habercisi hayatımın uyarısını yapmak için arıyordu: Bugün ölecektim. Vazgeçtim, "uyarı" fazla güçlü bir kelime çünkü uyarılar bir şeyin önlenebileceğini ima eder. Yeşil yanmıyorken karşıya geçen birine korna çalıp ona geri çekilme fırsatı vermek gib. Bu ise daha çok haber vermekti.
Ben genelde izlediğim dizilerde önce sonuna bakarım güzel bir sonsa izlerim o diziyi. Bu kitabın sonunu daha isminden biliyordum. Ama yine de okumak istedim çünkü hayatın aslında sonlarla değil süreçlerle alakalı olduğunu anladım son birkaç ayda. Öncelikle karakterlerin kendi bakış açılarından olayları anlatışları çok güzeldi. Onlarla birlikte yaşadım olayları. Araya giren yan rollerin ana karakterlerle bağlantıları beni şok etti açıkçası. Mesela yanlarından giden bisikletli kadının birkaç bölüm ileride kendi bakış açısından gördüğü çocuklar (mateo ve roof) hakkında konuşması gibi. Bu kadar ayrıntısına düşünülmesi hoşuma gitti açıkçası. Ama nedense kitabın bende bıraktığı hisler pek hoşuma gitmedi. Bana verdiği vibe rahatsız ediciydi. Güzel bir kitap kesinlikle. Ama çok çok beğendiğim bir kitap olmadı. Okuması çok kolaydı hiç zorlanmıyorsunuz. Ben bazı günleri kitap okumadan geçirdiğim için bu kadar uzun oldu bitirmesi ama cidden akıcıydı. Kısacası keşke okumasaydim demedigim bir kitap ama favorilerime de giremedi.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.