Gönderi

Sevgiye nefret,nefrete sevgi...
Dostoyevski sürgün yıllarında hapishanedeki bir köpekle , insan ilişkileri üzerine gözleme dayalı bir deney yapar. Köpeği takibe alır ve yanından geçerken her mahkum tarafından tekmelendiğini gözlemler. İlginç olan ,köpeğinmahkumlardan kaçmaması ve yanına bir mahkum yaklaştığında otomatik olarak eğilerek tekme pozisyonu almasıydı. Köpeğin her yanından geçen mahkum otomatik olarak köpeği tekmeler. Dostoyevski de bir gün köpeğin yanına yaklaşır ve vaşını okşamaya başlar... Köpek bir süre şaşkın şaşkın ona baktıntan sonra hızla yanından uzaklaşır ve acı acı havlar. Önüne gelen mahkumum tekmelediği köpek o günden sonra nerede Dostoyevskiyi görse kaçar ve ona bir daha asla yaklaşmaz..." Köpeğin tekma atanlardan kaçacağı yerde başını okşayan Dostoyevski'den kaçmasının bir psikolojik açıklaması vardır elbet! Kötülüğü hayat şartıkabul etmiş canlıların sevgiyi,kardeşliği ,paylaşmayı görünce çok büyük şaşkınlık yaşamaları ve afallamalarıdır bu.. Ruhu köleleştirilmiş bu köpek sevgiye açtır. İnsanlar içinde geçerlidir bu. Bazen kötü davrandığınız insanlar sizi çok sever, Bazense iyi davrandığımız insanlar bizden nefret eder...
··1 alıntı·
1.130 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çok anlamlı ve de doğru 👌