#OkudumBitti
#KitapYorumum
Sen yere göğe sığdıramazsın, bir avuç toprağa sığdırır ecel…
Ellerinden son bir kez tutmak istersin,
Toprak dolar avuçlarına.
Canın gider, canının cananı gider, canından gider…
Ama sen gidemezsin;
Kalakalırsın hüznün mahzenlerinde, mahzun bir halde.
Annenle birlikte kalbinin yarısını da toprağa koyarsın.
Hiç ağlamadığın gibi ağlarsın, hiç bakmadığın gibi bakarsın.
Hiç yanmadığın gibi yanar, hiç olmadığın gibi kanarsın.
Dipsiz bir keder kuyusuna düşerken,
Bir umut ararsın, bir dayanak.
Son anda tutunur ellerin bir ayete.
Ve ayet fısıldar kulağına...
“Rabbin seni terk etmedi!”
(Duha Suresi,3)
En değerli varlığını kaybeden biri olan Osman Bey'in kaleme aldığı eseri gözyaşları ile okudum.Anneyi kaybetmek bu acıyı yaşayan biri olarak bu eser annemle yaşadığım anıları gözümün önüne getirdi.Bu kitap aynı zamanda annemle ilgili yazacağım kitabıma ilham oldu.Bu dünyadan ebedi aleme göçen tüm Annelerimize Rahmetle Saygıyla...
·
112 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.