İnsan Doğasının İkiliği
İnsan doğası, iyiliği ve kötülüğü içinde birlikte barındırır. Stevenson'ın gördüğü bir rüya üzerine yazdığı bu eserde, bir deneyle kötü yönlerini ikinci benliğine aktarmaya çalışırken bu benlik tarafından alt edilen Dr. Jekyll' in korku dolu hikayesine tanık oluyoruz. İnsan doğasındaki iyi ve kötüyü birbiri ile çatışan iki benlik olarak tanımlıyor Dr. Jekyll. Bu iki benliğin birbirinden bağımsız bir şekilde varlığını sürdürebileceğini düşünüyor.
Fakat insan doğasının özünde tamamen kötü de olabileceğini de göz önünde bulundurmak gerekir. Belkide bu kötülük, toplum ve kurallar tarafından dizginlenmiştir. "İçimdeki şeytanı çok uzun süre kafeste tutmuştum, artık oradan çıkmak için kükrüyordu." Burada Erasmus'un bir sözü aklıma geliyor:" İnsan doğasından uzaklaşmayagörsün, daha kötü bir türe dönüşerek yozlaşır, sanki doğa onun içine kötülüğü ekmiştir."
Kitapta Hyde'in çirkin, vahşi, tüylü ve tuhaf olarak tasvir edilmesini, hayvansal özellikler yüklenmesini ise Evrim teorisine dayandırabiliriz. "Diğer tuhaf özelliklerinden biri de insanın onun yanında kendini rahatsız hissetmesiydi." Bunun nedeni insanların ona bakınca özünü görmesiyle açıklanabilir mi ? "Yoksa sadece kendini başka bir görüntünün altında gizlemeye çalışan bir insan mı ?"
Stevenson bu hikayede Viktorya toplumunun, insanın vahşi ve karanlık tarafını göz ardı etmesini betimliyor. Tıpkı Viktorya toplumunu temsil eden Utterson karakterinin olaylara müthiş bir sakinlikle tepki vermesi ve kaos yaratacak durumlardan kaçınması gibi. "Hayır, dostum, ben başkalarının işine karışmamayı ilke edindim: durum ne kadar tuhaf görünürse görünsün burnumu sokmam."
Stevenson hikayeyi yazarken, rüyasının yanı sıra Freud'un psikoanalizlerinden de etkilenmiş olabilir. Stevenson'un eseri Frankenstein'da ki bir bilim insanının bir
·
129 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.