Araf, geçte olsa bitti. Kitabın çok kusuru var, bir çok yer hikayenin ilerlemesi açısından çok gereksiz. Eh karakterlerin davranışları da sürekli birbirini tekrar ediyor.
Bir bölümde iyi olan karakterler, diğer bölüm tersi oluyor ve sonra gelen bölümde tekrar eski hale geliyor. Yani karakterler net bir davranış biçimine sahip olamamış. Ana karakter buna dahil.
Çok fazla Türk yazar ile tanışmadım kabul ve bildiklerim aralarında fantastik ya da aşk konusunda (özellikle aşk) "en iyi yazar" kesinlikle budur. Ama işte hala kaleminde sorunları olduğu da kesin.
Kitapta aşk ve kurgu dışında özel olarak değinmek istediğim iki kısım var ve bunlar beni cidden rahatsız ediyordu okurken.
1-) Ölümlerin değersiz olması, kim ölürse ölsün geri geliyor. Ana karakterin yakınlarında kim varsa, öldüğüne inanmak manasız kalıyor. Yan karakterler, adı bilinmeyenler ölüyor sadece. Bu kısmı hiç sevmedim cidden.
2-) İlk kitaptan beri değindiğim "acı" kısmı. İlk iki kitapta insan iken sadece meleklerin ya da şeytanların ona zarar vermesi ile acı çeken karakter. Öldükten, yani arafa geldikten sonra acı nedir öğrenmiş. Öğrenmesi de gerekiyordu zaten, ancak sorun şu. 17 yıl boyunca acının ne olduğunu bilmeyen bir karakter, acıya nasıl bu kadar tahammül edebilir. Normalde olması gereken, en ufak bir acı hissinde bile rahatsız olması gerekir iken karakter laylaylom olarak takılıyor. Üç seferdir beni baya rahatsız ediyor. Umarım yazar benim bu haykırışları duyup 4. Kitapta bu konu üzerinde ufak bile olsa durur.
Ve evet, elbette 4. Kitabı alıp okuyacağım. Başladığım serileri bırakmak pek benlik değil.
(SINA serisi hariç, o bir çöp yığınıydı.)
Kısaca 10 üzerinden 6 vereceğim.
·
136 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.