çok güzel bir kitap; günce adında basılmıştı okuduğum. ölüm üzerine bir tespiti kalmış aklımda "cenazelerde kimse ölene değil, kendi kaçınılmaz sonuna ağlar" testler ve anketler de vardı, farklı bir kitaptı. max frsich en sevdiğim yazarlar arsında yer kaptı.