Mahir Ünsal Eriş'ten okuduğum üçüncü kitap. Sarıyaz ve Kara Yarısı kitaplarını okumuştum daha öncesinde bayıla bayıla. Hatta bir 'öyküsevmez' olarak 'öyküsever' olmuştum sayesinde.
Bu kitap, yazarın ilk kitabıymış ama hiçbir acemilik barındırmıyor inanın. Cümlelerin kuruluşuna, duyguların aktarımına, olayların sade sade akışına, ille de sıcaklığına hayran olmamak mümkün değil. Büyük keyif alarak okudum; sıcacık, içe dokunan, daima bizden, daima tanıdık öyküler var. Bazen bir kadının ağzından, bazen bir çocuğun, bazen yetişkin bir erkeğin ağzından, bazen bir ergenin ağzından anlatılmış farklı farklı öyküler. Hepsi birbirinden tatlı, acı, buruk, sevimli, heyecanlı...
On dört adet öykü var kitapta. Benim favorilerim:
*Çok sıkılır arkadaşı ölen çocuklar
*Her kanser erken ölümdür
*Bir konsomatris hikayesi
*Vakitlice gelmeyen çiş
*Biraz uzunca bir diyet hikayesi
Ben, bir Bandırmalı olarak ve üniversite yıllarını da Ankara'da geçirmiş biri olarak daha bir çok seviyorum Mahir Ünsal Eriş'i ve yazdıklarını... İyi ki varsın ve iyi ki yazıyorsun.
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.