Bu zamana kadar kitapların nasıl yazılmış olursa olsun her halükarda okuruna az da olsa bir şeyler kazandıracağına inanmışımdır. Ancak bu kitap genellememin dışında tutabileceğim sayılı "eser(!)lerden".
Elde bu kadar zengin bir malzeme bulunmasına rağmen bir hikayenin veyahut olayın içi ancak bu kadar boşaltılabilirdi. Olaylar savaşın tam ortasında geçmesine rağmen savaşa, savaş psikolojisine, savaşın toplum üzerindeki etkisine zerre değinilmeden paldır küldür yazmış kitabı.
Yazar, hikayeyi okurken utanılacak derecede basit bir dille yazmış. Dikkat etmenizi isterim sade yazmış demiyorum. Basitçe yazmış bildiğiniz içi boş, basit!
Saygıdeğer abimiz, bilgisayar oyunun başına geçmiş bir çocuk gibi tüm tuşlara basmış, düşünmeden aklına geleni yazmış. Nereden gelip nasıl olduğunu anlamadan üniversite aşkı ortaya çıkıyor, oradan oraya taşınıyorlar sürekli, sonra bir anda devrimci oluyor, derken kızı oluyor, oradan kafayı sıyırıp hastaneye yatırılıyor, yirmi yıl sonra kızı babasını hatırlayıp yanına geliyor derken oradan oraya anlamsız koşuşturmacalar ve anlamsız bir son!
Maalesef okurken içimde en ufak duygu değişikliği yaratamadı. Kitabı okuduğum için pişmanım. Ya da en azından bu kadar büyük beklentiyle okuduğum için pişmanım. Yazara olan öfkem geçene kadar onu bir süre okuma listemin dışına çıkarıyorum.
·
155 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.