Saray entrikalarına okuduğum kitaplardan oldukça aşina olsam da Alev Dudaklı Kadın da Suat Derviş'in dönemin etkin kadınları olan Nurbanu ve Safiye Sultan gibi etkin ve güçlü kadınlar içinden Şemsiaşk karakterini ön plana almış olması alışılmışın dışında bir eser ortaya çıkmasına vesile olmuş.
Duraklama dönemine girmiş Osmanlı devletinde 3. Murat'ın tamamen halktan kopuk eğlence hayatı ve harem arasında gidip gelen yaşantısı ,açlık,yoksulluk ve bir yandan da vebayla mücadele eden halkın sorunlarına duyarsız tavırları,özellikle toplumsal sorunları padişahtan saklayan vezirlerinde sorumsuzluklari neticesinde ayaklanmaya kadar giden bir halk.
Ne kadar silahtar Osman ile Şemsiaşk ı konu alan bir roman olsa da Suat Derviş kölelik,cariyelik gibi medeniyet dışı bir uygulamanın eleştirisini yaptığı bu bağlamda Şeyh Gıyasettin gibi Osmanlı dönemine göre cağın çok ilerisinde bir karakter yaratarak insanlık tarihinden bu yana bir çok devlet,yönetim ve hatta dininde çözmeye muvaffak olamadığı kölelik ve cariyelik uygulamasını şiddetle eleştirmesi bana göre muazzam bir başarı.