alıp içinde sesler uçuşan bu akşamdan
hafızamı bir deniz kıyısına çeken yol
aydınlık rüyaların peşine düşen gondol
mavi bir denizde yüzer gibi yanan şamdan
Orhan Veli Kanık EBABİL İLK KITA
E.
İNSANLAR
ne kadar severim o insanları
o insanlar ki renkli silik
dünyasında çıkartmaların
tavuklar tavşanlar ve köpeklerlerle beraber
yaşayan insanlara benzer
Orhan Veli Kanık
E.
Kargalar sakın anneme söylemeyin
bugün toplar atılırken evden kaçıp
harbiye nezaretine gideceğim
söylemezseniz size macun alırım
simit alırım horoz şekeri alırım
sizi kayık salıncağına bindiririm kargalar
bütün zıpzıplarımı size veririm
kargalar ne olur anneme söylemeyin
Orhan Veli Kanık / BAYRAM
Kimse duymadan ölmeliyim
Ağzımın kenarında bir parça kan bulunmalı.
Beni tanımayanlar " mutlak birini seviyordu" demeliler.
Tanıyanlarsa "Zavallı, demeli, çok sefalet çekti..."
Fakat hakiki sebep bunlardan hiçbirisi olmamalı.
(İntihar)
E.
annemi ölmüş gördüm rüyamda ağlayarak uyanmışım
hatırlattı bana bir bayram sabahı
gökyüzüne kacırdığım balonuma bakıp
ağlayışımı
Orhan Veli Kanık rüya
Dünyalar vardır, düşünemezsiniz;
Çiçekler gürültüyle açar;
Gürültüyle çıkar duman topraktan.
...
Gün olur, başıma kadar mavi;
Gün olur, başıma kadar güneş;
Gün olur, deli gibi...
(Gün Olur)
Sular çekilmeye başladı köklerde
Isınmaz mı acaba ellerimde kan?
Ah! Ne olur bütün güneşler batmadan
Bir türkü daha söyleyeyim bu yerde.
Orhan Veli Kanık
(Son Türkü)
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.