Gönderi

E. İNSANLAR ne kadar severim o insanları o insanlar ki renkli silik dünyasında çıkartmaların tavuklar tavşanlar ve köpeklerlerle beraber yaşayan insanlara benzer

Orhan Veli Kanık

Bir aydan beri iş arıyorum, meteliksiz. Ne üstte var ne başta. Onu sevmeseydim Belki de beklemezdim İnsanlar için öleceğim günü. (Oktay'a Mektuplar)

E. Kargalar sakın anneme söylemeyin bugün toplar atılırken evden kaçıp harbiye nezaretine gideceğim söylemezseniz size macun alırım simit alırım horoz şekeri alırım sizi kayık salıncağına bindiririm kargalar bütün zıpzıplarımı size veririm kargalar ne olur anneme söylemeyin

Orhan Veli Kanık / BAYRAM

Kimse duymadan ölmeliyim Ağzımın kenarında bir parça kan bulunmalı. Beni tanımayanlar " mutlak birini seviyordu" demeliler. Tanıyanlarsa "Zavallı, demeli, çok sefalet çekti..." Fakat hakiki sebep bunlardan hiçbirisi olmamalı. (İntihar)

E. annemi ölmüş gördüm rüyamda ağlayarak uyanmışım hatırlattı bana bir bayram sabahı gökyüzüne kacırdığım balonuma bakıp ağlayışımı

Orhan Veli Kanık rüya

Dünyalar vardır, düşünemezsiniz; Çiçekler gürültüyle açar; Gürültüyle çıkar duman topraktan. ... Gün olur, başıma kadar mavi; Gün olur, başıma kadar güneş; Gün olur, deli gibi... (Gün Olur)

alıp içinde sesler uçuşan bu akşamdan hafızamı bir deniz kıyısına çeken yol aydınlık rüyaların peşine düşen gondol mavi bir denizde yüzer gibi yanan şamdan

Orhan Veli Kanık EBABİL İLK KITA

Ah aydınlıklardan uzaktayım Kafamda o dağılmayan sükun, Ölmedim, lakin yaşamaktayım Dinle bak, vurmada nabzı ruhun. (Güneş /İlk Kıta)

korkarak şekl'alıyor bacalar gün doğuyor şehrin üzerine bakıyorlar günün gözlerine gözleri uykulu atmacalar

Orhan Veli Kanık sayfa 40_2.kıta