O, yine "Ol" dedi... "Yeşer, tazelen, her şeye rağmen diril!... Ve her şeye rağmen umutlu ol!" Kuru dallar hayat buldu. Kupkuru dallar üzerinde, umut ve hayat dolu, minicik tomurcuklar belirdi. Ölü dallar, artık hayat izleri taşıyor. Ilıdı her yer. Ilık ve hoş rüzgar esti. Uykuya dalan, hatta öldü sandığımız her şey dirildi. Ağaçlar, çimenler, güneş kendine geldi. Bir işaretti bu. İnsanlara bir uyarı: - Siz de dirilin! Siz de uyanın! Siz de doğun her bahar yeniden! Umutlarınız, sevgileriniz, hatta kederlerinizle beraber, hayata dönün. Karamsar ve küskün yanınızı bir yana bırakıp, artık sevda, barış ve hayat dolu tarafınızla dönün dünyaya! Siz, dostlarınızı hatırlayın. Sevdiklerinizi, hatta sevmediklerinizi anın gülümseyerek... Sonra, uzun zamandır aramadığınız, uzunca bir süredir ihmal ettiğiniz birini arayın hadi! Hadi durmayın! Vaktim yok, işim çok demeyin. Kalkın, telefona yaklaşın. Hadi arayın! Eşinizi arayın meselâ. Daha sabah ayrıldınız belki ama olsun. Arayın eşinizi. Baharla beraber sevginizin ve ümitlerinizin de dirildiğini haber verin ona. Bir gün, telefon ederek sevindireceğiniz bir eşiniz olmayabilir. Geç olmadan arayın. Kaybetmeden önce bilin kıymetini ne olur... Annenizi arayın. Ona, ne de çok sevdiğinizi ve nasıl da özlediğinizi söyleyin. Yakınınızdaysa eğer, bir öpücükle ödüllendirin. Onlar, bir öpücükle bile mutlu olmayı, en iyi bilenlerdir. Babanızı arayın veya! Ona yıllarca sırf sizi doyurmak ve okutmak adına çektiği sıkıntılar için, minnettar olduğunuzu söyleyin. Mutlu olur, onur duyar... Ve o koskoca babanın gözleri, sevinç gözyaşlarıyla dolar... Çok eski bir arkadaşınızı da arayabilirsiniz. Yıllardır görüşmediğiniz, yıllardır sesini duymadığınız bir arkadaşınızı arayın. Şaşırtın onu ve mutlu edin ne olur! Bahar, doğayı şenlendirdiği gibi, yüreklerinizi de şenlendirsin. Buna izin verin. Hâlâ oturuyor musunuz yoksa? Hâlâ işiniz bitmedi mi? Her zaman olduğu gibi, yine işleri bahane ederek, erteleyecek misiniz yoksa, sevgi dolu sözler söylemeyi? Hiç yakışmadı size, hiç!... Oysa sevdiğini söylemek ve şükür secdelerine kapanmak için, ne de çok sebep vardı! Oysa mutluluk, umut ve sevgi, sizi bekliyordu doğmak için! Gözyaşınızı, kederinizi, hasretinizi diriltin. Kardeş için çektiğiniz acıyı diriltin. Ve umudu hiç bitirmeyin ne olur!...
15
Beğeni
kamera
;