Kitap üç hikaye başlığından oluşuyor; ‘Bir delinin hatıra defteri, Burun ve Palto.‘
‘Bir delinin hatıra defteri’
Hasta bir kafanın içinde dünya kurup, bu dünyanın dışındaki gerçekleri görememek ve gerçeğin en acıttığı hadiselerinde bile çaresizliğinin nedenini bilememek… Bu hikaye bana çok farklı bir duygu bıraktı. Yazarın kafasına ve mizahına hayran kalarak çok güldüğüm bir hikaye oldu derken, sonunda öyle içim burkuldu ki, tekrar tekrar anladım nedenleri bilmek önemliymiş. Kafamızdaki dünyada masumca yaşarken gerçeklerin hükümlerini giymek acı vericiymiş. Suç nedir? Suç düşünmek mi, suç düşündüğünü yaşamak mıdır? Suç İspanya Kralı olup zalim olmak mı, suç İspanya Kralı olduğunu iddia eden bir şizofreni olmak mıdır?
‘Burun’
Bu başlıkta yazarın kafasına alışınca, saçmalıklara anlam yükledim ve normalmiş gibi okudum satırları :)) Hatta mizah değil de dram içeriyor gibiydi. Hikayedeki kahramanın psikolojik rahatsızlığının ağırlığını düşünürken, hepimizin böyle olduğunu fark ettim. İçerik paylaşmak istemiyorum ama şunu eklemek istiyorum :)
Belki burnumuzun takım elbise giyen bir memur olduğunu ve kaçtığını söylemiyoruz ama biz de yerinde olmayan burnumuz için yahut yerinde olmayan şeyler için burnu suçluyoruz, yerinde olmayanları suçluyoruz.
Burun bu isterse pasaport alır gider :) (!)
‘Palto’
Hayalet olup intikam almamız gerekiyor sahip olduklarımızı geri alabilmek ve hesap sormak için. Ya da sahip olmak istediklerimize ömür verirken, eskilere yenileri eklerken yeniyle yaşayıp, eskiyle uğurlanacağımızı bilmek gerekiyor. Biz bu düzende ve bu gerçeklerde ömür verilmiş paltoları giyemeyiz, çul paltoyla anılacaklardan değil miyiz hepimiz?
Biz düzensiz düzenin çocukları Dostoyevski’nin dediği gibi ‘Hepimiz Gogol’ün Paltosundan çıktık.’
O bunu niçin söyledi bilemem, lakin bildiğim,
~Hepimiz hepimizin dünyasında paltolarını dikemeyenleriz, dikilenleri sökenleriz. Düzenleri bozan biziz, aynı düzenden giden biziz.~
·
131 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.