Haziran Ayı Öykü (+Deneme) Etkinliği..
#168877647 🍀
Şirk koştum inançsızlığıma. Tanımadığım renklere büründüğüme inandım, bu dar vakitlerde. Vertigo yaşamların içinde bir ışık huzmesi gibi süzülüp gittiğimi anımsıyorum. Bir şeylerin hesabını yaparak ya da hesapsızca; argo tabirle kitapsızca sıyrılmak var aranızdan. Fondaki tınının sesine kulak verdim :"Beni tanıyıncaya kadar sevecektin, tanıyınca vazgeçecektin! “
Müsaade hep sizlerin olsun, ben ki kendimi bir şeylere, birilerine, kimselere anlatma zahmetine girmiyorum artık. Dediğime inanan ya da hayretler içerisinde beni yargılayan kimi kimsesi var ise buyursun güneşin battığı yönde karanlığa karışmaya. Her yeni gün tekrar var olacak olan güneşin kıyametisiniz benim nezdimde. Battığı yerden doğmaya kalkışanın kıyametiyim. Çok inanmıştım, hep inanışlar ile yaklaştım ardınıza. Nedir, ne değildir diye bir an bile tereddüt etmeden. Belki bu benim aptallığım. Bilemem!.. Belki de hatta kesinkes yine affınıza sığınacağımı düşünmenizdendir. Bakın bunu da bilemem!.. Şimdi ben mi, sizler mi ya da sen mi haklı oluyoruz?! Oluruna bırakmayışlarım mı uzak kıldı sizi benden. Uygun adım ilerleyemedik diye mi?! Aslına bakarsanız bir uyum içinde olunca ben o iyi olmayacak gecelerde hüzünlenip; uykusuzluğun sabahını yaşıyorsam, ben bu kadar size iyi geliyorsam ve dahi ben, esirgemediğim gülümsemi kaybediyorsam içimde... Siz(ler) hiç olmayın! Yalnızlığın tadına vardığım soluksuz şafaklarda alışmış bir kudurmuş olmuşum ki ben...
Korktuğum varlığınız, inanamayışlarıma gebe oldu. Bıçağın kemiğe verdi saç teli inceliğindeki şekli, bendeki yerinizi savurdu rüzgarda.
Şimdilerde yeni yeni kimsecikler, yeni yeni yer edinemeyecekler ve yeni kan bağları var oluyor. Ama hep bir "gideri", "gideni" oynamaya aday adaycıklar... Kim var kim yok bilmem ama. Ben hep varım benim için...