Günümüz dünyasında her yerde insan olduğu için, insanlarla sorunsuz yaşamayı öğrenebilmek için okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Özellikle çocukken, gençken ailemin ve öğretmenimin bana duygusal manada ne kadar eğitim vermediğini anlamamı sağladı. Gerçekten hepimiz başıboş bırakılmış koyun gibiyiz, tamam çocuk okula gidiyor orada kendi kendine öğrenir nasıl davranacağını diye... Halbuki nr bileyim ben hayatımın 7 senesi ayni benden cok büyük 10 kisiyle geçmiş... Bunları son kısmın etkisinde yazıyorum. Ama kitapta cok konu var. Mesela sağlığımızin dogrudan duygularımızla alakali olduğuna değinmiş. Vücudumuzdaki bağışıklık hücreleri duygu durumumuza göre oranını değiştirip bizi hastalıklara açık/kapali hale getiriyormus. Bence gayet doğru, o yüzden üzülmemek, bizi üzen şeylerden uzaklaşmak çok mantıklı. Iş ve insanlar icin yaptığı akış/ahenk benzetmesini de ayrıca beğendim.