Kitabı birkaç hafta önce bitirdim fakat incelememi şu anda yazıyorum. Bu süreçte kitap hakkında düşünmeye çok fırsatım oldu. Öncelikle kitap güzel bir kitap. Yazım dili sade ve akıcıydı. Çok fazla betimleme yoktu ve bir konu üzerinde tekrar tekrar durulmamıştı, bu da okumayı kolaylaştırıyordu. Her karakterin ağzından farklı şekillerde anlatımlara yer verilmişti. Kitapta en hoşuma giden şeylerden biri kim olduğu fark etmeksizin her karaktere bir iki sayfalık alan tanımalarıydı. Herkesin ne hissettiğini ve ne düşündüğünü tam olarak kavramamı sağladı. Kitabın konusundan bahsedecek olursak; yazılan evrende ölüm habercisi adında bir meslek bulunuyor. Kim veya ne olduğu bilinmeyen bir varlık tarafından herkesin ölüm zamanı biliniyor ve ölüm habercileri aracılığıyla o gece o kişi aranıp o gün herhangi bir zaman diliminde öleceği söyleniyor. Mateo ve Rufus aynı gün ölecek iki çocuk. O gün ölecek kişileri gösteren, Son Arkadaş adında bir uygulama sayesinde birbirlerini bulup son günlerini beraber geçirmeye karar veriyorlar. Kitabın yetersiz bulduğum kısımlarından biri ölüm habercisinin kim veya ne olduğuna, nasıl insanların ölüm anını bildiğine dair hiçbir şeye değinilmemesiydi. Ardında çok soru bıraktı ve bu biraz sinir bozucu. Onun dışında kitap sadece tek bir günü anlatıyor ve saat saat ilerliyor. Mateo ve Rufus'un ilişkisi çok tatlıydı fakat her şeyin tek bir günde olduğunu hatırlayınca içinizde küçük bir burukluk oluşuyor. Her türlü sonunda çok ağladığım ve beni tamamen içine çeken bir kitaptı. Vakit geçirmek için okunabilecek çerezlik ve güzel bir kitap.
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.