Kitap akıcı ve sürükleyiciydi. Ama şunu değinmek istiyorum aslında biz insanlar hiçbir zaman hiç bir şeyin değerini anlamadan yaşıyoruz. Farkına vardığımızda ise çok geç oluyor. Kitaptaki baş karakterin genç güzel ailesi tarafından sevilen bir kız oluyor ama nedense bu durum onu sıradan yaptığını düşünüyor ve yaptığı şeylerin sürekli aynı olmasından şikayetçi ve intihar girişiminde bulunuyor. Ne garip varlıklarız sevginin fazlasına güzelliğin fazlası göze batıyor. Oysa kaç insan onun yerinde olmak isterdi kim bilir? Okurken Veronikaya hiç hak verdiğim taraf olmadı evet üzüldüm ama empati duygusu zayıf bir insandı. Tek üzüldüğüm nokta ailesiydi