Bin Öpücük
Kitap "olabildiğince" güzeldi.
Kitaba girişimiz minik, huysuz Amerika' ya yeni taşınan Rune'un ve tatlı, bıcır Poppy'nin tanışmasıyla başlıyor. Beraber çocukluk aşkı serüveniyle büyüyorlar ama 15 yaşlarına geldiklerinde bazı sebeplerden dolayı yollarını ayırmak zorunda kalıyorlar.
Kitabın başından itibaren dolu dolu aşk ve hüzün yaşanacağı belli oluyordu. Başında kitabın adının neden Bin Öpücük olduğu kısmı çok özel bir şekilde bağlanılmıştı. Hemen ardından gelen ayrılmalarına neden olan şeyler ya da sonrasında gelen karşılaşmalarını merak ile okumak çok zevkliydi. Orta kısımlarında biraz aynı şeyler tekrarlanıyormuş hissinden sıkıldım ama buna rağmen betinlemeler hâla aklımda. Aşk filmlerinden farksızdı sahneler, istemsizce canlandı gözümde ve bu yüzden kendimi Rune ve Poppy ya da arkadaşları, aileleri yerine koymakta zorlanmadım bu yüzden uzun süre daha aklımda kalacak bir kitap oldu.
Kitap bana özellikle minnettarlığın, hayattan zevk almanın önemini sıkca hatırlattı. Buna ihtiyacım olduğunu kitabı bitirdiğimde yoğun bir şekilde hissettim çünkü böyle duyguları en küçük stres durumunda bile unutmam kolay oluyor.
Spoiler içerebilir;
Rune karakterini anlamak benim için çok zor oldu, çok fazla asi ve gereksiz öfke sorunları vardı. Bu öfkesini Poppy'nin hastalığını öğrendiğinde gösterseydi hiç yadırgamazdım sanırım ama taşınacağını öğrenir öğrenmez kendini ailesinden soyutlaması sonrasında ona karşı çok önyargılarım olmasına sebep oldu. Onun dışında Poppy çok sevdiğim ve zaman zaman örnek almamız gereken bir karakterdi. Kitabın sonlarında olan iki karakterin yoğun sevgisi ile birbirilerine yaptıkları süprizler benim için çok özel ve hüzne boğan durumlardı.
"ay gibi ışıldayan yürekler ve güneş gibi parlayan gülümseyişlerle kalın"
·
128 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.