Ebeveynlere el feneri niteliğinde bir kitap... Hemen hemen her yazı, her yazının hemen hemen her cümlesi oldukça uyarıcı nitelikte, Alev Oğuz Kutlu'nun şu ayrımı ise yaşamsal bir darbe gibi:
"Ebeveynler ne ister? Çocuk büyütmek. Uzmanlar ne ister? Çocuk yetiştirmek. Çocuk büyütmek için boyuyla posuyla, yediği içtiğiyle, hasta olması derdiyle ilgilenmek gerekirken yetiştirmek için ise çocuğun zihinsel, sosyal ve duygusal açılardan olgunlaşması için uygun donanımı sağlamak söz konusudur."
Bu doğrultuda Sürdürülebilir İyi Ebeveynlik yaklaşımının özü tam da bu: çocuk yetiştirmek. Dolayısıyla burada altı çizilen ne ebeveynlik ne iyi olmak, iyi ebeveynlik de değil. Altı çizilen sürdürülebilir/devamlılığı olan bir rol...
Kitabı okurken bu satırlar geçerken zihnimden, peşi sıra aklıma şu soru düştü:
'Diger tüm ilişkiler ve o ilişkilere dair roller için de aslolan bu (sürdürülebilir olması) değil de ne ki?'
Örneğin; eş olmak mı, iyi eş olmak mı aslolan yoksa sürdürülebilir iyi bir eşlik mi? Ya da arkadaşlık mı beklenen, iyi bir arkadaşlık mı yoksa sürdürülebilir iyi bir arkadaşlık mı? Veyahut kardeşlik mi istenen, iyi bir kardeşlik mi yoksa sürdürülebilir iyi bir kardeşlik mi?
Hal böyle olunca kitapta yer alan böylesi kıymetli sözler beni onların altını çizmek ve üstlerine notlar düşmek bir kenara, ebeveynlik dışı farklı ilişkilere dair de bambaşka uyanışlara sevk etti.
Ebeveynlere söylüyoruz da siz diğerleri de anlayın! İlişki kurmak ve bir ilişkide bir rol üstlenmek ya da iyi bir ilişkide iyi bir rol almak değil, sürdürülebilir iyi bir ilişki ve devamlılığı olan bir rol yaşamsal olan...
#sürdürülebiliriyiebeveynlik
#sürdürülebilirlik
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.