Seriye bu kitap için başladığımı söylesem yanlış olmaz herhalde. En başından beri merak ettiğim karakter Ronan’dı ama yazarın ilk sayfalarda karakteri feci şekilde harcadığını düşünüyorum. Belki de ilk zamanlarda hoşuma gitmeyen şey Mila’nın uğradığı psikolojik şiddete karşı verdiği tepkilerdi. Tamam, Ronan’dan herhangi bir duygusallık bekleyemeyiz ama son sayfalardaki büründüğü kişilik gerçek mi? Sanırsam bu kitap uzun olduğu için yazar başdaki ve sondaki karakter çatışmasını dikkate alamamış.
Sonuçta bir mafya adamı aniden nahif kişiliğe nasıl bürünebilir?
Aşk mı bunun nedeni? Çok klişe!
Bir de hoşuma gitmeyen bir diğer şey de sahnelerin çok hızlı ilerlemesi. Tüm seri için bu yorumum geçerli. Her şey yarım kalıyor sürekli. Bunun nedeni sanırım kız karakterlerin “tamam ya bir şey olmaz, hadi öpüşelim” kafasında olması. Trip atan kız karakterleri mumla aradım, o derece!
Yine de tüm bu düşüncelerime rağmen seriyi okurken hiç sıkılmadım ve klişe olduğunu bile bile meraklandım.
4.kitap lütfen İvan’ın olsun. Allahım amin!
·
1.174 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.