Aslında Emma'nın saçmalıkları olmasa daha yüksek verecektim ama 8 verdim. İlk kitabı ben sonunda Aidan'ın hatasına rağmen çok beğenmiştim ve 2. kitapta gerçekten neler olacağını nasıl sürüm sürüm sürüneceğini merak ediyordum. Aidan hatasını çabuk anlayıp hemen telafi etmeye çalıştı. Amy ile ilgili o sırrı öğrendik ve Aidan'ın psikolojik durumu hakkında daha detaylı bilgilendik. Bu kitapta asıl sorun Emma'ydı bence. Onun tutarsızlığına, ne hissettiğin, ne istediğini bilmemesine çok sinir oldum. Aidan'a bir şans vereceğini söylemesine rağmen Pesh'le buluşması falan o olaylar aşırı saçmaydı. Eğer Aidan'dan uzak durup da bunu yapsaydı tamam derdim ama ikisine aynı anda umut veriyor gibi bir duruma geldi olay. Arkadaş olarak çıkacağız deyip de buluşma sonuna o saçma anların yaşanması kendini kandırdığının en büyük özeti zaten. Aidan onu uyarıp benim yaptığım hataya düşme demesine rağmen yaptı ve pişman oldu. Pesh karakteri de gereksizdi bana kalırsa sırf hikayeye aksiyon katmak için geldi ve gitti. Bence tek katkısı özel uçağı. Zaten 2 günlük tanıdığın adamı nasıl hemen mükemmel diye nitelendirirsin ve yakın olursun ki çok saçma geliyor bana. Yazar hiç 3. şahıs toplarına girmese biz bütün kitap boyunca Aidan'ın sürünmesini okusak beni daha çok bile tatmin edebilirdi. Ben Aidan'ı bıraktım Emma'ya kızmakla uğraştım bütün kitap boyunca. Ama Pesh'ten kurtulduktan sonrası güzeldi. Noah, ah benim minik çapkınım. Onu Beau ile oynarken falan görmek isterdim mesela çok güzel olurdu. Düğün kısımları ve doğum falan çok güzeldi, sonu da öyle tabi. Devamında ne olacağını merak ediyorum ama sanırım 3. kitap Pesh ve Megan'ın hikayesi ve okur muyum emin değilim. Pek ilgimi çekmiyorlar. Bu kitapta Emma'nın saçma ikilemini değil de 2. bebeğinde doğduğu geleceği okumayı tercih ederdim ya da 3. kitap Noah'ın büyümüş halinin hikayesi olabilirdi bence. ;)