Fazla insan çarpıntı yapıyordu. Gereğinden fazla insan ruha zarardı. Bir iki dost ona yetiyordu.
·
133 Gösterim
1 Yorum
Bazen çevresinde o bir iki dostu bile bulamıyordu.. Yalanlarla, ikiyüzlülerle çevriliydi etrafı. Kime güvenmek istese, kime içi ısınsa bir de bakıyordu ki hayal kırıklığına uğratıyordu. Sonra da bir bakıyor, yalnızlığın en iyi dostu olduğunun farkına varıyordu.
Aklımdan geçenleri yazmışsınız. Dedikleriniz o kadar doğru ki diyecek bişey bulamıyorum. Hayat böyle insanlarla daha fazla karşılaştırmaz umarım.
3 yanıtı göster
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.