Abim, 1984’ü okudun mu, diye sormuştu… Suç işlemişçesine, Hayvan Çiftliği’ni okudum, demiştim. Bu arada dünyada yaklaşık 130 milyon kitap olduğunu söylüyor veriler; ne denli okuma tutkunu olsanız da deniz derin… Bir gün elinde 1984’le geldi; bana almış; okumalıymışım. Eve giren kitabın okunmaması olası mı; temmuz ayı listemdeydi...
Yasaklarla donatılmış bir ülke, korkutulmuş, sindirilmiş insanlar… Winston ve Julia, bir antikacının üst katındaki her şeyden, insanları izleyen tele- ekranlardan, Düşünce Polislerinden uzak odada, kurdukları oyunun eğlenceli anlarının sonuna yaklaştıklarını bilirken, bir gün birbirlerine ihanet edeceklerini kulaklarına fısıldarlarken, sevişirlerken, her şeye karşın birbirlerini sevmekten vazgeçmeyeceklerini konuşurlarken aralarındaki çaresizliği nasıl da güzel anlatmış Orwell…
İleride kapsamlı bir şeyler yazabilirim romanla ilgili; çünkü çok etkiledim Orwell’in inanılmaz öngörüsüyle yarattığı dünyadan…
Aslında başka bir şeyden söz edecektim, yine duramadım, ucundan giriverdim romanın sayfalarına. Nitelikli kitaplar bir anlatıcıdır ve okurun iyi bir dinleyici olması gerekir; ben iyi bir dinleyiciyim… Şunları söyleyemem örneğin; iyi bir yazarım, en güzel öyküleri, en güzel romanı ben yazdım… Ama iyi bir dinleyiciyim; anlamaya çalışarak, öze ilerleyerek… Bu yüzden bir kitap hakkında bir şeyler yazdığımda bunun bir Deneme, İnceleme olup olmamasından öte, o kapağı açar açmaz her sözcüğe, her cümleye farklı açılardan bakmak, kitabın ruhuna ulaşmak derdim…
1984… Soğutulmuş, soldurulmuş, muhbirlerle kuşatılmış bir dünyada var olma savaşı. Yazmanın, düşünmenin, aşkla sevişmenin insanlığa men edildiği yerde birlikte olup bireysel karşı duruşlarını yaratan Winston ve Julia nereye dek direnebilirler? Her direncin bir kırılma noktası olduğunu anlatan bu harika romanı bitirip kapağını kapattığımda bir kez daha yineledim; kitaplar ölümsüzdür.
·
515 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.