Öykü, kalitesiz kibritler üreten bir fabrikanın kadrolu kâtibi olarak çalışan Korotkov'un, yeni atanan patron tarafından uyduruk bir gerekçeyle işinden kovuluşunu öğrenmesiyle başlıyor. Korothov işini geri alabilmek için Sovyet bürokrasisinin labirentinde arayışını sürdürürken öykü gerçeklik ekseninden sapıyor ve size, işten kovan patronun şeytan olduğunu düşündürtecek kadar mistik bir hâl alıyor.. Bir dolu alegorik figürler de cabası (fosfor gözlü kara kedi, cam kapılı asansörler vs.]...
Yazar, bireysel ve kurumsal entrikaları sulandırılmamış bir ironi ile anlatırken gerçeklik duygunuzun sistematik olarak yok olduğunu fark ediyorsunuz. Bulgakov, gözlerinizin önünde olagelen ancak ulaşamayacağınız şeyleri göstermek için cam kapılar ve duvarları sıkça kullanmış. Kabin öncesi ofis ortamı, sadist, hilekar çalışanlar, kendi kısıtlı alanında konumlanan buyurgan ve vasat yöneticiler mükemmel tasvir edilmiş.
Beni ikinci kez okumaya zorlayacak kadar kaotik bulduğum bu öyküde neler olduğunu tamamen tarif etmek neredeyse imkansız.
·
112 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.