Makar ve Varvara'nın birbirine gönderdikleri mektuplardan oluşuyor. Sevgi, saygı ve arkadaşlığı özellikle görüyoruz.
Beklemediğim bir anlaşılırlıkla yazılmış. Sayfa sonuna gelince başını unuttuğumuz kitaplardan değil.
Dostoyevski yine konuyu alkole, kumara bağlamış -Ne kadar çektiyse artık-
Kavuşamayanları ve acının insanı olgunlaştırdığı olgusunu da unutmamış. Kıssadan hisselik bir kitap olmuş.
·
234 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.