Giriş Yap
Çılgın-Hüzünlü
çünkü yaşamak gibi bir şeydi yaptığı anasız bir tay gibi coşkun ve hüzünlü akşamın dinginliğini otluyordu o zaman her sabah denize çıkar, bir elma yerdi hüznünü ve çılgınlığını elmanın gözünü yumsan ağzında duyarsın ellerine bakma artık çünkü kar yağıyor çılgın hüzünlü büyük kentleri düşünse de rahatlasa işte her şey nasıl haince karıştırılmış kirli çamaşırlarla sabunlar ayrı semtlerde saatin sonunda meydan suyun sonu ilerde böyle yaşamak zordur elbet anlıyorum çılgın ve hüzünlü çünkü bakışları yazda geçmiş bir geceyi andırıyor yaşanmış mı temmuzda mı belli değil çılgın ya da hüzünlü şimdi dolaşıp duruyor aramızda kıpkırmızı bir duygu olarak doğudan batıya bir güz halinde çılgın ve hüzünlü biraz dağ yollarını öğrenmesi gerek sanırım kahırçeker mekkâri katırları gibi onlar ki hiçbir şeyleri yok korkunca çılgın sevinince hüzünlü kar dindi gerçekten dindi ellerine bakabilirsin artık
Turgut Uyar