Kristal Gecede Gri Bir BaykuşRoman
Sessizlik açtırdı gözlerimi. Yatakta doğruldum. Karanlık gökyüzüne baktım pencereden. Uykularımda bile düşünceme yuva yapan bu hikayeyi “Hepsi sadece metafor, sadece birtakım kavram yığını...” diye
··
4.698 Gösterim
3 Yorum
Gerçekten çok dikkatli bir okursunuz. ^^ Murakami'nin romanını okurken onun diğer romanlarıyla bağlantı kuran tek kişi olmadığımı bilmek rahatlatıyor beni. :)
Ne kadar uzun yazmışsınız. İnceleme aradım ama okuyamayacağım sizinkini. Küçük bir eleştiri olarak kabul edin...
Uzuncadır takip ettiğim bir öykü vardı. Büyük bir tutkuyla, çoğu zaman huzur ve sevinçle noktaladığım seyirler. Bu gece sonucundan korkmak gibi bir duygu sarınca, neticesine duyduğum merak ile.. Ardından bir şarkı aradım, gözlerim doldu dolu geçen dakikalar boyu sustum. Şarkı yoktu. Bulamadım. Bir şeyler bakındım ve az önce bu incelemeyi okudum. Yorum yazarken bilmediğim bir dilden notalar eşlik ediyor..
Şöyle ki okurken çok takıldım, çok daldım. İlginç olan şu ki şu an dinlediğim şarkı ile bir satırda “kitabı bilerek çok yavaş okudum, çünkü bitmesini istemedim” fikrini bana hissettiren kitabımı yıllar önce okurken yine gözlerimi kapatıp dinlediğim aynıydı.. Günleri o serap görür hâl ile geçirmişliğim var. Günde sadece birkaç sayfa okuyarak.. Birgün bitti. Bitti gibi göründü. Hâlâ öyle görünüyor lâkin öyle değil. Duysan inanamayacağına emin olduğum uzun yıllardır bitmedi o kitap. Birgün yerini başkasının alacağı ümidim var. İnanmasam da büyük kelimelerle mümkün olmadığını haykırsam da istemediğimi içimden çığlıkça biliyor olsam da… Ümidim var.
Kumandan’ı üzülerek söylemeliyim ki sevemedim. Korktum tabii. Bana âit sessizliği bozan sesin, sevilir yanı kuşlara emanet. Kızma olur mu.. Ben başkasını merak ettim. Menşiki için tuhaf bir ilgi uyandı aklımda. Bu gecemin merak ettiğim öyküsüne bir yerinden ince bir bağ kurdum. Yokluğun hiçliğin orta yerinde tutunmak gayreti..Gitmemek için gelmemek öyküsüne âit bir inanç belki sahiplendiğim.. Belki hiç okumadığım muhtemelen şimdilik okuyamayacağım bu kitap ile ilgili kıymetli bir ayrıntı, bu detayı alıp gideceğim iznin olursa..
Karakterlerin mutluluğu bulduğu o sonuç cümlesi ile öykünün karanlığından korkmuş olan hâlim az ışıklandı diyebilirim.
Sabaha kadar yaz ayazında bir muhabbet. Nasıl uzaklardan gelen bir ses ifade etmem mümkün değil ama mümkünlüğü ne güzel, ay masalı gibi..
Neler okudum nasıl hissettim, sabahlara uzayan geceler gibi olur sanki anlatmaya devam etsem…Övgüsel olmaktan uzak olup kıymetli yazın için ne desem yeterli olur ki..
İç sesin yaz desin dâima.
Emek verilmiş yorumun için teşekkür ederim asıl. Belki de bu kitap herkese göre değildir ya da kitabı okurken ki ruh halimize göre kitabın bize hitap etme şekli değişiyordur 🤔
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.