Mariana Zapata ve beni yerlerde süründüren slow burn romansları yine yapacağını yaptı...
Eğer doğru bir ruh halindeysem ve yeterince heyecan aramadan Zapata'nın ilk üç bölümünü atlatırsam bana harika ve kalbini yerle bir eden aşk hikayeleri sunacağını bir kez daha görmüş oldum. Bence Zapata'nın olay örgülerini açıklamanın en güzel şekli düştükçe büyüyen bri kartopuna benzetmek olurdu. İlk üç - dört bölümde kocaman bir dağın tepesinden minik bir kartopunu bırakıyor ve önce karakterleri ve buraya gelene kadar neler yaptıklarını gösteriyor bize. Okumaya devam ettikçe karakterler arasındaki çekim, olaylar, bizim bu evren hakkında öğrendiklerimiz her şey büyüyor, büyüyor ve büyüyor tıpkı bir çığ gibi. Bu yüzden Zapata'nın kitaplarına bayılıyorum işte, üst üste yüklene yüklene sonda bombayı patlatıyor ve onunla birlikte benim kalbim de patlayıveriyor.
Aiden kitabın başında aşırı sinirimi bozuyordu, Vanessa'nın yerinde olsam asla dayanamazdım bundan eminim. Ama Vanessa için göze aldığı şeyler, onu sevmek ve onun yanında olmak için gösterdiği değişimler sayesinde ısındım kesinlikle. Ki bahsi geçen bu değişimler de o kadae doğal gerçekleşti ki başka bir şansım yoktu zaten.
Vanessa okuduğum en güçlü kadın karakterlerden biriydi kesinlikle. Ama bu soğuk, işine bağlı, başarılı bir kadın olmasından değil de duygularına bağlı, ne istediğini bilen, yaşadıkları ile değil de yaptığı seçimlerle tanımlanmak isteyen ve bu nedenle iyi seçimler yapmak için çaba gösteren bir kadın olmasından geliyordu. Kitap süresince Aiden'ın da bu seçimleri daimi destekleyen birine dönüşmesi müthiş bir olaydı.
Son olarak Zac bir comic relief kalmış olsa da ona aşığım keşke kendi kitabı olsa biricik bebeğim benim....
·
274 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.