Yoksulluk, insanlar tarafından çok düşünülen ve tartışılan bir kavram. En özet haliyle açıklayacak olursak yoksulluk, kişinin beslenme ve barınma gibi temel ihtiyaçları dahi karşılama gücünün olmadığı durumdur. İşte Dostoyevski'nin yazdığı ilk roman olan "İnsancıklar"da üstünde en çok durulan konu bu.
Kitap, yaşlı bir katip olan Makar ve karşı binasında oturan genç kız Varvara arasındaki mektuplardan oluşuyor. İkisinin ortak yanıysa sefalet ve acı dolu yaşamlarının olması. Yaşlı katibin genç kıza olan derin sevgisini yazdığı mektuplardaki hitaplarından ve kullandığı dilden anlayabiliyoruz. Ama kitap sadece bunlar üzerinde durmuyor. Rusya'nın toplumsal yapısını da görüyoruz.
Kitabın en sevdiğim kısımları Varenka ve Pokrovski'nin arkadaşlık ilişkilerinin anlatıldığı kısımlar oldu. Ama geçmişi anlatmak Varvara'ya acı verdi.
"Hatıralar mutlu olsun, kederli olsun, hep acı verir." (Syf: 63)
Zevkle okunacak bir kitap olduğunu düşünüyorum. Hatta Dostoyevski'yi ilk defa okuyacak okurlar "İnsancıklar" ya da "Kumarbaz" kitaplarını tercih edebilir.
·
90 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.