“Öyleyse kim kurtaracak beni var olmaktan?
Hayatımı toprağa veriyorum.”
dizeleriyle başlar bu metin.
Bir varoluş sıkıntısı, yaşam huzursuzluğu, zihinden geçen her fikrin kaydedildiği bir günce.
5 yıla yaydığım tek kitap kendisi. Hayatımın sonuna kadar okuyacağıma karar vermiştim ama olmadı. Belki de böylesi daha iyidir. Bitmesi gereken bitmelidir zorlamadan.
Varoluş sancısını, karşınızda biri zihninizi didikliyor ve kağıda aktarıyor gibi hissediyorsunuz. Hissederek okuyun. Zira bu bir roman da değil, deneme de. Bu kitap hayatın kendisi bana göre.
·
331 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.