En yakın dostunu şehit vermiş olan ve hayata küsen Şule ile çocukluğunu bir babanın bağımlılığı uğruna feda etmek zorunda kalan Hakan'ın karşılaşması ile oluşan dostluk...
Şule, bir erkek ve kadının yakın arkadaş olamayacağını düşünen bir toplumda başına gelenleri anlatıyor. Hakan ise ataerkil bir ailede büyümüş olan babasının bir gün uyuşturucu kullanmaya başlaması ile zehir olan çocukluğunu anlatıyor. İki dost birbirlerinin ellerinden tutarak yeniden ayağa kalkmalarına yardımcı olmaya ve hayata karşı bakış açılarını değiştirmeye başlıyorlar. Yorumlamam gerekirse bir çocuğun büyümesinde, büyüdükten sonra oluşacağı kişilikte ve karakterinin oturmasında en büyük rol içinde bulunduğu aileye düşer. Kadınların eskiden beri içine düştükleri durum, erkeklerin kendilerini her daim üstün görmeleri toplumumuzda maalesef en büyük sorunlardan biri. Erkek çocukların sen erkeksin, evin direğisin denilerek sırtlarına yüklenilen büyük sorumlulukların yalnızca bir kamburdan ibaret olduğunu hepimiz biliyoruz. Yazar bu iki karakterimizin çocukken başına gelenleri ve şu an oluştukları kişilikleri bu konuya çok güzel bağlamış. Benim hoşuma gitmeyen kısım birbirleriyle dostça değil de sanki hasta - doktor ilişkisi içinde sohbet ediyor gibi olmalarıydı. Genel anlamda güzel bir kitaptı.
·
106 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.