Bir seyahatname mi, bir "öz yaşam öyküsü" mü bilemediğim bu kitabı, beğenerek okudum.
Fazla bir edebî anlatım kaygısı gütmeden yazılmış bu kitapta yazar, hem yolculuklarında kullandığı trenlerin penceresinden hem de kendi çocuk dünyasının penceresinden bize seyahatname ve otobiyografi karışımı bir öykü sunuyor. Arada 60 ve 70'li yılların Türkiye'sinden de bahsediyor.
Kitabın sonlarına doğru, mesleğinden olsa gerek, verdiği bazı farmakolojik bilgiler, biraz sırıttı gibime geldi.
Tüm bunlara rağmen yazar, kitabın asıl amacını başarıyla yerine getirmiş.
"Yek katre-i hûnest ve sâd hezâran endişe" (bir damla kan ve binbir endişe) olan insanı elinden geldiğince endişelerden uzak tutmaya çalışmış.
Diğer kitaplarını da edinip okuyacağım.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.