Orhan Pamuk'tan okuduğum ilk kitap ve senaryo türünde. Yani senaryo kitabı olunca çok iyi tanıyamıyorsun yazarı ve kalemini. Senaryo metinleri daha kısa kesilmiş ve görsel olduğu için pek anlam da veremiyor insan bazı yerlerde. Üslup da pek önemli olmuyor açıkçası. Sinematik ve gerçekçi olsa yetiyor. Sadece bir hikâye ve bunun çevresinde dolanan gerçek insanlar. Bu senaryonun hikâyesi ise fazlasıyla karışık. Açıkçası anlamsız, ıssız ve yalnız bir hikâye. Hüzün duygusu ve anlamsız bir koşuşturmaca hâkim. Bir fotoğrafçı var ve fotoğraf götürdüğü bir kadın. Fotoğraflardan ilgilerini çeken bir de saatçi. Saatler... Saat kulesi. Hikâyesi olan insanlar... Issızlık ve hüzün duygusu. Ömer Kavur'la birlikte birbirlerine fikir sunarak ve Orhan Pamuk'un odasında birlikte çalışarak yazmışlar kitabı yani yazmış Pamuk. Ömer Kavur, Türk sinemasının güzel isimlerinden. O yüzden filmini de izleyeceğim, iki başarılı sanatçıdan çıkan bir eser sonuçta. Ayrıca son olarak Orhan Pamuk Nobel ödüllü bir yazarımız, birçok kitabı olan tanınmış bir kişilik; o yüzden de diğer kitaplarından da okuyup bir fikir edinmek istiyorum kendisi hakkında. Bu senaryo kitabı olduğundan edebi anlamda çok doyurucu olmasa da farklı bir hikayeydi.
·
114 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.