Ve deniz kenarında
Ve sessiz
Ve sözsüz
Ve gözleri kapalı
Sadece yüreğinin atışlarıyla
Kurdu iletişimi tanrısıyla
"Ey gecenin karanlıklarından
Çıkarıp dünyayı çeviren gündüze
Bir can dost daha bağışla ne olur?
Bir can dost; bir mucize..." (S:41-42)
Nevzat abim yine döktürmüş.. okurken attığı taşlar (hiciv), espri ve anıları beni yer yer güldürdü.
Kalemi Aziz Nesin'i andırıyor, okurken sadece gülmüyor, aynı zamanda düşünüyorsunuz da..
Kitabın adı ise, ilk öyküden geliyor. Müthiş bir hayal gücü.
Neyse spoiler vermeye ya da özetlemeye niyetim yok her zamanki gibi. Iyisi mi siz alın okuyun.