Gurur… Berd’in gözlerinin derinliklerinden haykırdı kuvvetli varlığını. Şanlı bir zafer bile bu sahne kadar anlamlı olamazdı. Yolunun önünde diz çöktü eli kanlı savaşçıları. Ağır ağır yürüdü yarattığı mabede sonra. Bir elinde Axomghot’un mukaddes sancağı, diğerinde Tyekajin’in üçlü kılıcı… Ayaklarını geçirdi kimi ölü başın ağzına, kiminin burnuna bastı. Her birinden üstünde bir iz kaldı.
YORUMUM;
Ah! Wserej benim zeki ama bir o kadar hüzünlü kekim. Kitabın başından sonuna kadar okurken hep senin dahil olduğun yerler gelsin istedim. Birde Laperis vardı ikiniz Kitabın en güzel yanlarıydınız. Biraz kitaptan bahsetmek istiyorum size ama neresinden başlayacağıma karar veremiyorum.
5 üstün ırk ve her bir ırkın ayrı özel güçleri var. Barış çağı bütün ırklar için vardı ama tek sorun artık bu özel güçleri kullanmamaları gerekiyordu.
En büyük yasaktı bu. Güçlerini kullanmamaları için özel üretim aşılardan yapılıyordu insanlara ve kaçışı yoktu.
Olası kaçışları engellemek için insanları aşıya mecbur kıldılar. Aşı karşıtı insanların var olduğu elbette biliniyordu. Ama insanlar muhtaç bırakılmıştı. Aşı olduktan sonra güç kullanımı tam olarak engellenemese de etkisini azalmıştır. Ama daha büyük bir sorun vardı. Aşıdan sonra güçlerini kullanan insanların bir kan donduran ölüm ile karşılaşıyor olmasıydı ve bu gündeme yerleşmişti.
Diyecek çok fazla söz var ama ne desen yetersiz kalacak. Kitap kesinlikle çok iyiydi. Keşke okumayı bu kadar geciktirmeseydim. 2. Kitabın sinyallerini umarım doğru almışımdır çünkü çok büyük beklentiye girdim.
Axomghot - Ara DevirH. Gunda Akay