Kitaptaki dokuz öyküde de ilk öyküdeki hiçbir şey olamayan otobüs kaptanının olamamış hissiyatı var. Bu hissiyat bağıra bağıra bakın ben buradayım, olamadım, olduramadım demiyor. Hiç çaktırmadan geliyor o duygu. Reşit ve Lambada Doğum Gününde nispeten çözüme ulaşılmış görünse de onlarda da sorgu devam ediyor. Görgü tanıklarındaki çözüm ise aslında bir teslim olma. Lambada Doğum Günüm’ü keşke ben yazsaydım dedim. Diğer öyküleri de çok beğendim. Tribünlere oynamıyor, ne bağırıyorsun başımda be dedirtmiyor. Ben çok sevdim. Öneririm.
·
102 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.