Öğretmeni ilk başta herkes bahçıvana benzetir,çiçekler yetiştiren nadide kişidir. Ama bu kitapta eğer çiçeklerin ihtiyacına göre onu yetiştirmezsen sadece bir mezar bekçisi olursun diyor. Çiçek mezarlığında...
Her bir çiçek bir öğrenciyi temsil ediyor,dağ laleleri gibi özgür çiçekleri getirip sınıfa tıkarsan laleler kurumaya yüz tutar diyor ama ihtiyacını gözeterek ona gereken bakımı verirsen elinde coşmuş laleler olur diye haber veriyor. Sadece dağ laleleri için de geçerli değil bu. Kiraz çiçekleri,kılıç çiçekleri,fesleğenler aklınıza gelen türlerden hepsi bir sınıfta toplanıyor ama hepsi başka başka... Benim okurken her bir bölümde başka bir öğrencim geldi aklıma; "gerçekten de öyle -aaa ne kadar da şu öğrenciyi anlatıyor?!" Dedim sürekli kendime.
Ayrıca bu türde yazılan başka kitaplardaki gibi; şunu yapın bunu yapın gibi direktifler verip,zaman,mekan ve şartları hiç düşünmeden öğretmen böyle olur, şunu yapar gibi darlamıyor sizi..direk sizinle aynı dili konuşuyor zaman zaman etrafta çıkabilecek seslerden bahsediyor ama yılmamanızı söylüyor. Çünkü "kimsenin size kazandırdığınız okullara,çözdürdüğünüz sorulara bakarak değer biçmesine izin vermeyin. Hepimiz bundan çok daha fazlasıyız" bizim işimiz kalpler yapmak,izler bırakmak bunu bazen mükemmeliyetçi çiçekleri dizginleyip bir kalbi olduğunu hatırlatarak bazen ısırgan otlarının faydasını göstererek yapacağız.
Okul-sınıf-öğrenci arası muhteşem de tavsiyeler var. Ayrıca hepsini bir arada yapmaya çalışarak kalbinizi fazla yormayın diye de ekliyor yazarımız. Benim de okulda hayata geçireceğim ilk işler:
*Şikayet listesi, değiştirebileceklerim ve değiştiremeyeceklerim uygulaması olacak çünkü sadece okulla ilgili değil bu bir hayat felsefesi olarak çocuklara çok faydalı..
* Övgü çemberi
* Sınıf kurul toplantısı -çözümlere hep beraber varılarak
·
96 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.