Bu kitap benim beklentimden daha üstdüzey çıktı diyebilirim. Açıkçası normal bir genç kitabı sanıyordum. Fakat gerçekten düşündüğümden daha güzel bir anlatım dili var diyebilirim. Ben kitabı başladığım zaman Oflaz’ı deli sanmıştım öyle şeyler yapıyordu ki gerçekten insan onun deli olduğunu düşünüyordu fakat bipolar olduğunu hiç düşünmemiştim. Benim kitaptaki en üzüldüğüm şey Işıl’ın kendisi diyebilirim. Arkadaşları,annesi,babası,kuzeni her şeyi yalan ve bu bir insanın başına gelebilecek en kötü şeydir bence. Oflaz’ın hiç tanımadığı bir kıza bu kadar yardım etmesi gerçekten o kadar içtendi ki yani okuduğumda inanamadım nasıl böyle tanımadığı bir insana koşa koşa gidebiliyor ki diye düşündüm. Kitapta okuduğum her yer gerçekten altı çizilebilecek değerli cümlelerle dolu ve benim kalbimi fethetmeyi başardı. Kitap +1, 0 ve -1 olarak üç bölümden oluşuyor. +1’li bölümler oflazın iyi olduğu bölümler, sıfırlar ise hiç ne mutluluk ne üzgünlük belirtisi gösterdiği dönemler,-1 olduğu dönemler ise gerçekten çok üzgün oldu hatta ölmek istediği dönemler. Kitap bu üç bölümü öyle güzel anlatmış ki gerçekten insanın okudukça okuyası geliyor. Bir bipolar hastasının geçirdiği zaman da öyküsü ve hissettiklerini o kadar güzel anlatıyor ki gerçekten okumaya değer bir kitap benden geçerli bir not aldı. Şimdiden iyi okumalar.
·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.