"Belki de sürdürdüğüm yaşam, sürdürmem gereken yaşam değildir?"
Tolstoy bu eserin de Ivan Îlyiç'in yaşam ile ölüm arasında ki ince çizgiyi fark ettikten sonra ki düşüncelerini ele alıyor. Ivan Ilyiç oldukça zengin, sosyal çevreye sahip toplumsal kabullere göre yaşamını dizayn etmiş bir baş karakter. Yakalanacağı hastalığa kadar hayatında ki tek sıkıntısı yaşamış olduğu lüks ve şatafatın içinde eşini memnun edememekdi. O güne değin hayatın sert iniş çıkışlarını hissetmemiş olan ivan Ilyiç hasta yatağına düştükten sonra ölüme dair ilk sorgulamasını ölümden kaçmaya çalışarak yapıyordu. Hastalığın şiddeti arttıkça etrafında bir hizmetlisi dışında kimsenin kalmadığını anlıyor ve " ya gerçektende yaşamam gerektiği gibi yaşamadıysam, bilinçli sectigim yaşamım yanlışsa" düşüncesiyle ölüm döşeğinde hayatı sorgularken hastalığın vermiş olduğu fiziksel ağrı daha da şiddetleniyordu. Ölüme bu kadar yakınken hayatında yapmış olduğu tercihlerin çaresizliği içinde şu sözlerle hayata veda ediyor : Ailesi, memuriyeti, kurduğu bütün ilişkiler yanlış olabilirdi sürdürdüğü bütün bir yaşam yanlış olabilirdi bütün bunları kendi kendine karşı savunmak istedi ama bir anda savunmanın ne kadar cılız, köksüz olduğunu anladı savunabileceği birşey yoktu çocukluğu dışında.. Bana sunulan herşeyi heba ettiğimi bilerek ayrılıyorum yaşamdan.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.