Patasana
Ahmet Ümit sayesinde polisiye romanları sevmeye başladım. Yine bir hikaye yine şaşırtıcı bir son.... Bence bu kitapta toplumsal mesajlar da vardı. Diğerleri gibi bu kitabı da çok sevdim.
Sözlerime son verirken kitaptan bir bölümü eklemek istiyorum....
Bu tabletleri insanlar okusun istiyorum. Tanrılara karşı gelsinler diye değil. Kimsenin benim gibi acı çekmesini istemem ama tanrıları, kralları, kendilerinin tanımalarını isterim. Bu yüzden bu tabletleri yazıyorum. Belki böylece yazgılarıyla daha kolay başa çıkarlar. Belki böylece tanrılar, krallar, onları istedikleri gibi güdemezler. Belki böylece iki ırmak arasındaki bu verimli toprakları kardeşlerinin kanıyla sulamak yerine sevgiyle Eker biçerler. Belki akıllanır, ömürlerini Bir düğüne dönüştürerek, mutluluk içinde yaşarlar. Belki gelecek kuşaklara acıyı değil sevinci, gözyaşını değil gülümsemeyi, kini değil sevgiyi, ölümü değil, yaşamı kalıt bırakırlar...
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.